Ed Nijpels Ziekte: Eduardus Hermannes werd geboren in de stad Hermannes in de provincie Hermannes in de provincie Hermannes in de provincie Hermannes in de provincie Hermannes in de provincie Hermannes Theresia Maria (Ed) Nijpels (geboren op 1 april 1950 in Den Helder, de Nederland) is een Nederlandse administrateur en voormalig politicus die diende als burgemeester van Den Helder. Nijpels trad in 1968 toe tot de VVD en is sindsdien lid.

Hij voltooide zijn studie aan de Universiteit van Utrecht in het vrije rechtsgebied en leverde hem de titel van drs. in plaats van een dhr. Voorafgaand aan zijn politieke loopbaan werkte hij als docent maatschappijleer aan het RK St. Gertrudislyceum in Roosendaal, waar hij werd geboren.

Ed Nijpels Ziekte
Ed Nijpels Ziekte

In september 1976 werd hij gekozen in de gemeenteraad van Bergen op Zoom, waar hij sindsdien actief is. Dat is in totaal zes jaar aan het werk. Nijpels werd op 8 juni 1977 in de Tweede Kamer gekozen en is sindsdien in functie.

Toen Nijpels in 1978 zijn betoog hield, stelde hij dat het verbod op seksuele omgang met minderjarigen uit het strafwetboek moet worden geschrapt en dat kinderen zelf moeten kunnen beslissen of ze al dan niet seksuele omgang met volwassenen willen aangaan.

In reactie op Nijpels’ oproep tot pedofilie sprak CDA-senator en hoogleraar pedagogiek Van Hulst zijn overtuiging uit dat kinderen op school moeten worden gevrijwaard van de lusten van volwassenen. In de jaren na de seksuele revolutie zijn er in de media een aantal keren verschillende perspectieven op pedofilie naar voren gekomen, en dat is niet ongebruikelijk.

Het idee dat minderjarigen vanwege ongelijke machtsverhoudingen en/of hun ontwikkelingsstadium niet vrij kunnen beslissen over het al dan niet hebben van seksueel contact met volwassenen, werd pas eind jaren tachtig breed erkend na een incestincident in Oude Pekela, Nederland .

Meer dan veertig jaar later worden op sociale media pogingen ondernomen om Nijpels en andere politici in diskrediet te brengen door hen als pedofielen te bestempelen, zonder de historische achtergrond van deze gebeurtenis te geven.

Ed Nijpels Ziekte
Ed Nijpels Ziekte

Nijpels werd op 20 april 1982 door de VVD-fractie gekozen tot partijvoorzitter en politiek leider, als opvolger van Hans Wiegel als partijvoorzitter en politiek leider. Nijpels was op het moment van het incident 32 jaar. Onder het motto ‘wees gewoon jezelf’ won de VVD tien zetels bij de vervroegde verkiezingen van 8 september 1982, waarmee ze destijds in totaal 36 zetels in de Tweede Kamer hadden.

Het was door de verkiezingsuitslag dat Nijpels erin slaagde de vorming van het ministerie Lubbers I (1982-1986) tot stand te brengen. Hij is persoonlijk geen lid van deze regering geworden; in plaats daarvan bleef hij dienen als het hoofd van zijn partij in het Lagerhuis. Tijdens zijn periode bij de regering was hij verantwoordelijk voor een breed scala aan zaken.

De belangrijkste was het faillissement van de corporatie Rijn-Schelde-Verolme, wat resulteerde in de eerste parlementaire enquête naar het beleid van de Nederlandse regering in ballingschap in Londen tijdens de Tweede Wereldoorlog sinds 1946.

Na dit onderzoek werd Gijs van Aardenne, minister van Economische Zaken en vicepremier van de VVD, bestempeld als een ‘aangeschoten spelletje’, waardoor de dominantie van CDA-premier Ruud Lubbers in de ogen van het publiek nog verder werd vergroot.

Critici van Nijpels’ optreden als partijleider zijn in diezelfde periode in aantal en intensiteit toegenomen. Met zijn reputatie als puinhoopmaker en blundermaker, werd hij ervan beschuldigd weinig controle te hebben over de VVD-ministers en de VVD-fractie, en werd hij er ook van beschuldigd te jong te zijn voor de rol.

Als gevolg van het verlies van negen zetels van de VVD bij de verkiezingen van 1986 werd Nijpels verantwoordelijk gehouden voor de tegenslag. De partijleider van de VVD werd herkozen, maar na een aanval op hem die via Frits Bolkestein door een substantieel deel van de fractie werd ingezet, nam hij het besluit zijn partijleider terug te trekken.

Ed Nijpels Ziekte
Ed Nijpels Ziekte

Hij werd opgevolgd als partijleider en politiek leider van de VVD door Joris Voorhoeve, en Rudolf de Korte werd benoemd tot vice-premier in het kabinet Lubbers II, hem vervangen (1986-1989). Hoewel Nijpels bij de verkiezingen werd verslagen, kreeg hij een ministerspost in hetzelfde kabinet, met name de rol van VROM.

Oorspronkelijk was deze benoeming bedoeld om Nijpels een post “in de luwte” van de organisatie te bezorgen. Tijdens deze kabinetsperiode werd het milieubeleid echter een steeds belangrijker beleidsonderwerp, waardoor zijn functie prominenter werd dan de VVD aanvankelijk voor ogen had.

Nijpels kreeg als minister veel waardering en respect van zowel de coalitie als de oppositie voor zijn milieubeleid. Zo publiceerde hij in mei 1989 het NMP (Nationaal Beheerplan) (Nationaal Milieubeleidsplan).

Ed Nijpels Ziekte